Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Ρόδο μου Αμάραντο!



Το Άξιον Εστί.  ι’

Της αγάπης αίματα
με πορφύρωσαν
και χαρές ανίδωτες
με σκιάσανε
οξειδώθηκα μες στη νοτιά
των ανθρώπων
μακρινή Μητέρα
ρόδο μου αμάραντο
Στ' ανοιχτά του πέλαγου
με καρτέρεσαν
με μπομπάρδες τρικάταρτες
και μου ρίξανε
αμαρτία μου να 'χα
κι εγώ
μιαν αγάπη
μακρινή Μητέρα
ρόδο μου αμάραντο.
Τον Ιούλιο κάποτε
μισανοίξανε
τα μεγάλα μάτια της
μες στα σπλάχνα μου
την παρθένα ζωή μια
στιγμή
να φωτίσουν
μακρινή Μητέρα
ρόδο μου αμάραντο.  
Κι από τότε γύρισαν
καταπάνω μου
των αιώνων όργητες
ξεφωνίζοντας
«Ο που σ' είδε, στο αίμα
να ζει
και στην πέτρα»
μακρινή Μητέρα
ρόδο μου αμάραντο.
Της πατρίδας μου πάλι
ομοιώθηκα
μες στις πέτρες άνθισα
και μεγάλωσα
των φονιάδων το αίμα
με φως
ξεπληρώνω
μακρινή Μητέρα
ρόδο μου αμάραντο.


Οδυσσέας Ελύτης, «Το Αξιον Εστί», Ι’

1 σχόλιο:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...