Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παράκληση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παράκληση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 12 Αυγούστου 2012

Παρακαλώ σε, Παρθένε, βοήθησόν μοι εν τάχει...


 Εξαποστειλάρια. Ήχος γ'.

Απόστολοι εκ περάτων,
συναθροισθέντες ενθάδε,
Γεσθημανή τω χωρίω,
κηδεύσατέ μου το σώμα∙
και συ Υιέ και Θεέ μου,
παράλαβέ μου το πνεύμα.

Ο γλυκασμός των αγγέλων,
των θλιβομένων η χαρά,
Χριστιανών η προστάτις,
Παρθένε μήτηρ Κυρίου,
αντιλαβού μου και ρύσαι
των αιωνίων βασάνων.

Και σε μεσίτριαν έχω,
προς τον φιλάνθρωπον Θεόν,
μή μου ελέγξη τας πράξεις,
ενώπιον των Αγγέλων∙
παρακαλώ σε, Παρθένε,
βοήθησόν μοι εν τάχει.

Χρυσοπλοκώτατε πύργε,
και δωδεκάτειχε πόλις,
ηλιοστάλαχτε θρόνε,
καθέρδα του Βασίλεως,
ακατανόητον θαύμα
πως γαλουχείς τον Δεσπότην.

Επιθυμώ Παναγία ,
τα κάλλη του Παραδείσου,
τον μυρισμόν και τα άνθη,
και την τερπνήν ευωδίαν,
και τας ωδάς των Αγγέλων,
όταν υμνούν τον Υιόν Σου...


Οι παρακλητικοί κανόνες εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον, εκδ. Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού, 2008, σ.49-50.

Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012

Κύριε, ακούς!


Όταν η προσευχή που επαναλαμβάνεται δεν εισακούεται
μια άλλη προσευχή 
-πιο γνήσια απ' την πρώτη-
βγαίνει δειλά απ' τα σπλάχνα:


Κύριε, ΑΚΟΥΣ.
Κύριε, είναι φτηνό 
να σε θυμόμαστε μόνο για να ζητήσουμε.
Είναι φτηνό 
να 'μαι τόσο φτηνός όταν ψελλίζω την προσευχή μου!

Κύριε, ακούς
και προπαντός ΞΕΡΕΙΣ,
περισσότερα απ' τον καθένα μας
περισσότερα από μένα για μένα
για όσα ήρθανε κι όσα μέλλει να 'ρθούνε.

Κύριε, δέξου με για δούλο Σου
και γίνε η ισχύς μου.

Μονάχα το έλεός Σου, Κύριε,
να διαβώ το μονοπάτι μου,
μονάχα το έλεός Σου  
να Σε βρω!

Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011

Μαζί προσευχόμαστε...



Μαζί προσευχόμαστε...
γιατί η κοινή προσευχή μας ανεβαίνει πιο γρήγορα
γιατί η προσευχή μας εισακούεται πιο εύκολα όταν είναι για τους άλλους
γιατί η προσευχή είναι πολλές φορές το μόνο που μπορούμε να δώσουμε
και το μόνο που μπορεί να βοηθήσει
γιατί η προσευχή μέσ' απ' την καρδιά μας είναι το πιο ωραίο δώρο που μπορούμε να προσφέρουμε,
το πιο πολύτιμο και το πιο δύσκολο!

Ας φτειάξουμε ένα κατάλογο ονομάτων, αδελφών μας, συγγενών, φίλων μας ή και εχθρών μας. Ανθρώπων που αγαπάμε και νοιαζόμαστε, αλλά και των ανθρώπων που μας πονέσανε, που ενσυνείδητα μας πολεμούν ή μας βασανίζουν άθελά τους στην καθημερινότητά μας. Ανθρώπων που έτυχε να περάσουν στιγμιαία απ' τη ζωή μας κι ανθρώπων με τους οποίους δεθήκαμε για πάντα μαζί τους.

Ας πούμε ένα ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ για όλους. Όσο μπορεί ο καθένας μας, όσο πιο βαθιά, όσο πιο συχνά, όσο περισσότερα ονόματα. 

Χωρίς άλλα λόγια ας παρακαλέσουμε τον Κύριό μας. Δεν χρειάζονται λεπτομέρειες, ούτε συγκεκριμένα αιτήματα. Αρκεί το έλεος του Θεού, αρκεί γιατί Αυτός ξέρει καλύτερα. Αρκεί γιατί θέλει μόνο το καλό της ψυχής μας. Κι ας απαντήσει Εκείνος ΟΠΩΣ θέλει κι ΟΠΟΤΕ θέλει!

Κυριακή 8 Μαΐου 2011

Τί μήτερ αἰτεῖς;


Ανήμερα της γιορτής της μητέρας, θυμόμαστε και ευχαριστούμε για τις ακατάπαυστες ικεσίες της τη Μητέρα του Χριστού μας και Μητέρα απάντων, την Παναγία μας. Το παρακάτω απόσπασμα αναφέρεται στη συνομιλία Μητέρας και Υιού, όπως τη συνέλαβε ο αγιογράφος, σε μία υπέροχη τοιχογραφία της Ι.Μ. Παναγίας του Άρακα στην επαρχία Λευκωσίας της Κύπρου:
 
Όπως κοιτάζουμε προς το ιερό βήμα, στα αριστερά του εικονοστασίου βλέπουμε τον Χριστό τον Αντιφωνητή όρθιο και στα δεξιά του τη Θεοτόκο την Ελεούσα. Το επίθετο Ελεούσα πιθανώς να άρχισε να αποδίδεται στην Παναγία, όταν έφτασε στην Κύπρο η Παναγία η Ελεούσα του Κύκκου. Επίσης, το επίθετο Αντιφωνητής το συναντάμε και στη Μονή του Χριστού Αντιφωνητή που ευρίσκεται παρά την Καλογραία στον κατεχόμενο Πενταδάκτυλο. Ίσως, ο Αψευδής [ενν. τον αγιογράφο του ναού] να γνώριζε για την Ελεούσα του Κύκκου, αλλά και για τον Αντιφωνητή του Πενταδακτύλου, κι έτσι έδωσε αυτά τα επίθετα στις δύο ωραιότατες και κατανυκτικές τοιχογραφίες του Χριστού και της Παναγίας.

Ο Αντιφωνητής αυτός είναι ο ωραιότερος Χριστός που έχει η Κύπρος. Μάλιστα, όταν πλησιάζουμε κοντά στο πρόσωπό Του θα δούμε ότι η κάθε τρίχα της γενειάδας Του έχει χαρακτήρα, αφού είναι ζωγραφισμένη με τελείως διαφορετικό τρόπο. Δηλαδή, ο αγιογράφος αυτός όταν ζωγράφιζε τη γενειάδα του Χριστού, σεβάστηκε και την τελευταία Του τρίχα. Κι εδώ να θυμηθούμε το Ευαγγελικό: «Καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς ὑμῶν πᾶσαι εἰσίν ἠριθμημέναι», οπόταν, αφού είναι αριθμημένες μπορούν και να ζωγραφιστούν.

Στην άλλη τοιχογραφία βλέπουμε την Παναγία την Ελεούσα να κρατεί ένα ειλητάριο, στο οποίο αναγράφεται ένας διάλογος που κάνει με τον Υιό της και Θεό ημών, Ιησού Χριστό. Με κόκκινα γράμματα παρατίθενται τα ερωτήματα και οι αυστηρές θέσεις του Αντιφωνητή Ιησού Χριστού, ενώ με μαύρα γράμματα είναι τα παρακλητικά λόγια της Παναγίας:

Ο Χριστός: «Τί μήτερ αἰτεῖς;» (Τι θέλεις μητέρα;)
Η Παναγία: «Τὴν βροτῶν σωτηρίαν.» (Τη σωτηρία των θνητών, των ανθρώπων.)
Ο Χριστός: «Παρώργισάν με.» (Με έχουν θυμώσει.)
Η Παναγία: «Συμπάθησον Υἱέ μου.» (Δείξε επιείκεια Γυιε μου. Συμπάθησέ τους.)
Ο Χριστός: «Ἀλλʼ οὐκ ἐπιστρέφουσιν.» (Αλλά δεν επιστρέφουν.)
Η Παναγία: «Καὶ σῶσον χάριν (Να τους σώσεις, Του λέει, χατιρικά, δωρεάν. Για χάρη μου, σώσε τους.)
Ο Χριστός: «Ἔξουσιν λύτρων.» (Θα τους δοθεί λυτρωμός από τις αμαρτίες τους.)
Η Παναγία: «Εὐχαριστῶ Σε Λόγε.»

(Πανιερότατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος, Ιερά Μονή Παναγίας του Άρακα, εκδ. «Θεομόρφου», σ. 18-23)

Παρασκευή 13 Αυγούστου 2010

Παράκλησις εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον (ωδές ζ'-θ')



Ὠδὴ ζ'.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Τὴν ἡμῶν σωτηρίαν, ὡς ἠθέλησας Σῶτερ, οἰκονομήσασθαι, ἐν μήτρᾳ τῆς Παρθένου, κατώκησας τῷ κόσμῳ, ἢν προστάτιν ἀνέδειξας, Ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν Θεός, εὐλογητὸς εἴ.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Θελητὴν τοῦ ἐλέους, ὂν ἐγέννησας, Μῆτερ ἁγνὴ δυσώπησον, ῥυσθήναι τῶν πταισμάτων, ψυχῆς τε μολυσμάτων, τοὺς ἐν πίστει κραυγάζοντας, Ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν Θεός, εὐλογητὸς εἴ.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Θησαυρὸν σωτηρίας, καὶ πηγὴν ἀφθαρσίας, τὴν σὲ κυήσασαν, καὶ πύργον ἀσφαλείας, καὶ θύραν μετανοίας, τοῖς κραυγάζουσιν ἔδειξας, Ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν Θεός, εὐλογητὸς εἴ.

Και νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν

Σωμάτων μαλακίας, καὶ ψυχῶν ἀρρωστίας, Θεογεννήτρια, τῶν πόθῳ προσιόντων, τῇ σκέπῃ σου τῇ θείᾳ, θεραπεύειν ἀξίωσον, ἡ τὸν Σωτηρὰ Χριστόν, ἡμῖν ἀποτεκούσα.


Ὠδὴ η΄.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Τοὺς βοηθείας τῆς παρὰ σοῦ δεομένους, μὴ παρίδῃς Παρθένε, ὑμνούντας, καὶ ὑπερυψούντας σέ, Κόρη, εἰς αἰῶνας.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Τῶν Ἰαμάτων τὸ δαψιλές, ἐπιχέεις τοῖς πιστῶς ὑμνούσι σὲ Παρθένε, καὶ ὑπερυψούσι τὸν ἄφραστον σοῦ τόκον.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Τάς ἀσθενείας μου τῆς ψυχῆς ἰατρεύεις, καὶ σαρκὸς τάς ὀδύνας, Παρθένε, ἵνα σὲ δοξάζω τὴν Κεχαριτωμένην.

Και νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν

Τῶν πειρασμῶν σὺ τάς προσβολὰς ἐκδιώκεις, καὶ παθὼν τάς ἑφόδους Παρθένε, ὅθεν σὲ ὑμνοῦμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.


Ὠδὴ θ'.

Κυρίως Θεοτόκον, σὲ ὁμολογοῦμεν, οἱ διὰ σοῦ σεσωσμένοι, Παρθένε ἁγνή, σὺν Ἀσωμάτων χορείαις, σὲ μεγαλύνοντες.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Ῥοήν μου τῶν δακρύων, μὴ ἀποποιήσῃς, ἡ τὸν παντὸς ἐκ προσώπου πᾶν δάκρυον, ἀφηρηκότα Παρθένε, Χριστὸν κυήσασα.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Χαράς μου τὴν καρδίαν, πλήρωσον, Παρθένε, ἡ τῆς χαρᾶς δεξαμένη τὸ πλήρωμα, τῆς ἁμαρτίας τὴν λύπην, ἐξαφανίσασα.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Λιμὴν καὶ προστασία, τῶν σοι προσφευγόντων, γενοῦ Παρθένε, καὶ τεῖχος ἀκράδαντον, καταφυγή τε καὶ σκέπη, καὶ ἀγαλλίαμα.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Φωτός σου ταῖς ἀκτῖσι, λάμπρυνον, Παρθένε, τὸ ζοφερὸν τῆς ἀγνοίας διώκουσα, τοὺς εὐσεβῶς Θεοτόκον, σὲ καταγγέλλοντας.

Και νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν

Κακώσεως ἐν τόπῳ, τῷ τῆς ἀσθενείας, ταπεινωθέντα, Παρθένε, θεράπευσον, ἐξ ἀρρωστίας εἰς ῥώσιν, μετασκευάζουσα.


Μεγαλυνάρια

Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σὲ τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον, καὶ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκούσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν.

Τὴν ὑψηλοτέραν τῶν οὐρανῶν, καὶ καθαρωτέραν λαμπηδόνων ἡλιακῶν, τὴν λυτρωσαμένην ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας, τὴν Δέσποιναν τοῦ κόσμου, ὕμνοις τιμήσωμεν.

Ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν, ἀσθενεῖ τὸ σῶμα, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή, πρὸς σὲ καταφεύγω τὴν Κεχαριτωμένην, ἐλπὶς ἀπηλπισμένων, σύ μοι βοήθησον.

Δέσποινα καὶ μήτηρ τοῦ Λυτρωτοῦ, δέξαι παρακλήσεις, ἀναξίων σῶν ἱκετῶν, ἵνα μεσιτεύσης πρὸς τὸν ἐκ σοῦ τεχθέντα. Ὢ Δέσποινα, τοῦ κόσμου γενοῦ μεσίτρια.

Ψάλλομεν προθύμως σοι τὴν ᾠδήν, νῦν τῇ πανυμνήτω, Θεοτόκω χαρμονικώς, μετὰ τοῦ Προδρόμου, καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, δυσώπει, Θεοτόκε, τοῦ οἰκτειρήσαι ἡμᾶς.

Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν, τῶν μὴ προσκυνούντων, τὴν εἰκόνα σου τὴν σεπτήν, τὴν ἰστορηθείσαν, ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, Λουκᾶ ἱερωτάτου, τὴν Ὁδηγήτριαν.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες, μετὰ τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εἰς τὸ σωθῆναι ἡμάς.


Αντιγραφή από τον Ιστοχώρο «Άγιον Όρος»
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...