Η Ελλάδα κοιμάται στην αμαρτία, όπως τα ζώα στην κοπριά τους!

ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΤΗΣ ΑΡΙΖΟΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Στο βίντεο ξεδιπλώνονται οι εμπειρίες που έζησε μια προσκυνήτρια στην Αριζόνα δίπλα στον γέροντα Εφραίμ.* Η προσκυνήτρια ομολογεί τη διορατικότητα του γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας και ακολούθως εξιστορεί τα όσα φοβερά της αποκάλυψε δακρύζοντας ο γέροντας για τη σύγχρονη Ελλάδα:

- Παιδιά μου η Ελλάδα δεν πάει καθόλου καλά...

Η Ελλάδα κοιμάται στην αμαρτία, όπως τα ζώα στην κοπριά τους! 

Η χάρις του Κυρίου έχει φύγει από την Ελλάδα κι η Παναγιά μας οδεύει μακριά μας!

Τα δεινά έρχονται και όχι αργά-αργά! Έρχονται καλπάζοντας!

Όμως όπως διευκρινίζει η προσκυνήτρια, δεν πρέπει να αφήσουμε την πειρασμική απογοήτευση να μας κυριεύσει. Να ζητούμε από τον Κύριο να μας προσθέτει πίστη, επαγρύπνηση και πολύ δυνατή προσευχή και δη τη νύκτα, όπως είπε ο γέροντας, 2:30-3:00 π.μ.:
Δεν θα ξυπνάτε και να γυρίζετε στο άλλο πλευρό. Σηκωθείτε, καθίστε στην καρέκλα, γονατίστε πέντε λεπτά να σπάσουμε τα μούτρα της ακηδίας, της υπνηλίας! Πέντε λεπτά ποιοτική προσευχή για να γίνει συναγερμός. Και μπορούν τα πράγματα ν' αλλάξουν!

Ο γέροντας διευκρινίζει ποιες είναι η αμαρτίες που είναι η αιτία των δεινών:
Ο πανσεξουαλισμός είναι η αιτία της καταδίκης μας!  
Οι παρά φύσιν ασέλγειες, τις οποίες κατονόμασε ο γέροντας με τον πιο χονδροειδή τρόπο και έδωσε εντολή να μην τις επικαλύπτουν: Ο στοματικός και ο πρωκτικός έρωτας, η ομοφυλοφιλία απαγορεύονται! Έχουν ανοίξει οι πόρτες τις κολάσεως και μπαίνουν μέσα οι νέοι μας κατ' ευθείαν!

Ακολούθως ο γέροντας μίλησε για ένα ζευγάρι που κατέφυγε κοντά του για να βοηθήσει το αυτιστικό παιδί τους. Ο γέροντας τους αποκάλυψε ότι το παιδί τους είναι ένας επικεκαλυμμένος άγγελος για να μη τους γνωρίσει, γιατί με τη ζωή τους είχαν επιλέξει το πυρ το εξώτερον. Αυτό το παιδί όταν θα πεθάνει θα μπει στις τάξεις των αγγέλων και θα υποφέρει όταν θα τους βλέπει. Αφού τους αποκάλυψε γεγονότα της σύλληψης του παιδιού τους, τους παρατήρησε γιατί πρώτα γλέντησαν, περιφρόνησαν το μυστήριο του γάμου, βλασφήμισαν τον Παράκλητο και μετά αποφάσισαν να κάνουν παιδί.
Όταν το ζευγάρι συνήλθε, άρχισε να κλαίει και είπε:
- Ναι γέροντα, έτσι είναι όπως μας στα λέτε. Και τι γίνεται τώρα;

- Αν θέλετε να σωθείτε, υπάρχει χρόνος. Υπάρχει ο χρόνος του ληστού, που είναι πολύς χρόνος! Μπορούμε να σωθούμε!

Τους υπέδειξε ένα καλό πνευματικό, γιατί δυστυχώς έχουμε απορρίψει το μυστήριο της εξομολογήσεως και πάμε και κοινωνάμε χωρίς να εξομολογηθούμε. Να βάλουμε το εγώ μας κάτω και να το ποδοπατήσουμε! Το Α και το Ω είναι η μετάνοια.

Κάθετος ήταν ο γέροντας και στο θέμα της ελεύθερης συμβίωσης.

- Ποιος τον όρισε αυτόν τον όρο; Θα κάνω δηλαδή εγώ αυτό που θα μου πει ο άλλος; Εγώ θα κάνω το σχέδιο του Θεού. Προχωρούμε στον γάμο; Να παλέψουμε!

Πηγή βίντεο: Άπαντα Ορθοδοξίας (16/9/2012)

* Σημ.: 
Ο γέροντας Εφραίμ, πνευματικό παιδί του γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή, αναφέρεται είτε ως «Αριζονίτης», «της Αριζόνας» ή «ο εν Αριζόνα», λόγω της εκεί δράσης του τα τελευταία χρόνια (έχει ιδρύσει τουλάχιστον 17 ορθόδοξα μοναστήρια στις ΗΠΑ και εγκαταβιοί στην Ιερά Μονή Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου στην Αριζόνα), είτε ως «Φιλοθεΐτης», λόγω της προγενέστερης ηγουμενίας του στην Ιερά Μονή Φιλοθέου του Αγίου Όρους.

Ο πόνος εξαγνίζει την ψυχή

Ο πόνος εξαγνίζει την ψυχή, την κάνει ταπεινή, πονετική, αγαθή, και έτσι καταστρώνεται το έδαφος για την θεία επίσκεψη.

Όλα τα λυπηρά μάς αποστέλλονται, χωρίς κάθε αμφιβολία, για την θεραπεία της νοσούσης ψυχής μας, όπως διά των θλίψεων εμέσει το φαρμάκι της ηδυπαθείας και κάθε πάθους.

Οι ασθένειες, οι θλίψεις και τα βάσανα των χριστιανών διευκολύνουν την κάθαρση της ψυχής και τη συγχώρηση των αμαρτιών.

Καθώς η γη γίνεται γονιμότερη, όταν το αλέτρι βαθιά την οργώσει, έτσι και η ψυχή τότε γίνεται καρποφόρος στην αρετή, όταν ο πόνος, η ασθένεια βαθιά και συχνά την επισκέπτεται!

Εάν έλειπαν οι πειρασμοί, η υπερηφάνεια θα μας είχε κάνει άλλους εωσφόρους, αλλά ο Ουράνιος Πατέρας μας, ο Θεός, μας αφήνει τις θλίψεις, για να ταπεινωνόμαστε.
 

Στους πειρασμούς ωριμάζει ο άνθρωπος και γίνεται πνευματικός· ενώ χωρίς πειρασμούς είναι άσοφος, άμορφος, άχρηστος, κούτσουρο!

Με την υπακοή ο άνθρωπος αποβάλλει κυρίως τον κακό δαίμονα της υπερηφανείας, που φέρνει όλα τα κακά και εισάγει την ταπείνωση.

Να ταπεινώνεσαι και να εξομολογείσαι, διότι η εξομολόγησις εμπερικλείει την αγιοτάτη ταπείνωση, χωρίς την οποία δεν σώζεται κανείς.

Η αγαθή συνείδηση έχει σαν αρχή και θεμέλιο την ταπεινοφροσύνη· η δε πονηρά συνείδηση έχει σαν αρχή της την υπερηφάνεια και την ανυπακοή.

Πρόσεχε τη συνείδησή σου· τα έργα σου να είναι γνήσια· όχι άλλο εις το στόμα και άλλο εις την καρδιά σου· αγάπησε την αλήθεια· φοβήσου τον έλεγχο της συνειδήσεως σου· διόρθωνε τον εσωτερικό σου άνθρωπο, για να μη μετανοήσεις κατόπιν ματαίως.

Η μετάνοια αναδημιουργεί τον άνθρωπο. Αυτή εδόθη για να θεραπεύει την ψυχή μετά το βάπτισμα και, εάν αυτή έλειπε, σπανίως θα εσώζετο άνθρωπος. Δι' αυτό η αρετή της μετανοίας δεν έχει τέλος εφ' όσον υπάρχει πνοή ζωής εις τον άνθρωπο, διότι συμβαίνει και οι τέλειοι να σφάλλουν.

Η μετάνοια είναι ατέλεστος· όλες οι αρετές δύνανται, με την χάρη του Θεού, να τελειοποιηθούν από τον άνθρωπο· τη μετάνοια ουδείς δύναται να την τελειοποιήση, διότι μέχρι της τελευταίας μας αναπνοής έχομε ανάγκη της μετανοίας, επειδή σφάλλομε εν ριπή οφθαλμού, οπότε η μετάνοια είναι ακατάκτητος.

Με την μετάνοια όλα διορθώνονται. Ουδέν υπάρχει, το όποιο να νικά την ευσπλαγχνία του Θεού.

Ο Θεός παιδεύει σαν πατέρας, για να μας απαλλάξει από υπερβολές και ελλείψεις.

Μας παιδεύει όχι για να έλθουμε σε απόγνωση, αλλά για να μετανοήσουμε και διορθωθούμε.

Όταν υγειώς κρατήσουμε την έννοια της παιδείας των θλίψεων, ακολοθεί πολλή θεϊκή παρηγοριά.

Με την υπομονή στα παθήματα κάμνουμε το θέλημα του Θεού. Όποιος υπομένει πειρασμό, σε οποιαδήποτε μορφή, επιθέτει φάρμακο στην ψυχή του.

Ας ακουμπάμε πάντοτε στους ώμους της Παναγίας μας το φορτίον μας και χωρίς άλλο θα βρίσκουμε παρηγοριά στον πόνο και τη θλίψη μας.

γέροντας Εφραίμ ο εν Αριζόνα, Ελπιδοφόρες διδαχές με πατρικές οδηγίες

Αποδελτίωση: Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού (2/8/2012)

πβ. «Συμφιλίωση με τον πόνο»

Συμφιλίωση με τον πόνο

Οι άνθρωποι, παιδί μου, χωρίζονται εις αυτόν τον κόσμον εις καλούς και κακούς, εις πλουσίους και πτωχούς, εις μορφωμένους και αμορφώτους, εις ευγενείς και αγενείς, εις εξύπνους και ανοήτους.

Ενώνονται όμως όλοι εις εν σημείον. Εις τον πόνον.

Διότι όλοι οι άνθρωποι ανεξαιρέτως εις την ζωήν των θα πονέσουν. Καθώς λέγει και το ρητόν: «Τέρας, ει τις ηυτύχησεν διά βίου».

Άρα λοιπόν όλοι οι άνθρωποι ζώμεν εις το βασίλειον του πόνου.

Γνωρίζομεν ότι ο πόνος είναι κάτι το προσωπικόν, που θα χρειασθεί κανείς να τον αντιμετωπίσει μόνος του. Είναι ο σταυρός του, που οφείλει να τον σηκώσει, όπως και ο Σωτήρ του κόσμου, ο Ιησούς, εσήκωσε τον Σταυρόν Του χάριν ημών.

Αναπαύου λοιπόν, παιδί μου, εις το πατρικόν χέρι, που αυτόν τον καιρόν σε χειρουργεί με τον πόνον και ηρέμησε. Δέξου ότι ο Θεός σού τον στέλλει, συμφιλιώσου μαζί του, με τον πόνον, διά να δυνηθείς να τον αντιμετωπίσεις.

Γνωρίζω πόσον δύσκολον είναι αυτό, αλλά σωτήριον, οι άγιοι έχαιρον εις την θλίψιν των, ημείς τουλάχιστον να δεχόμεθα ταύτην με υπομονήν, και ο Θεός δεν θα ξεχάσει, έστω και αυτήν την ελαχίστην προαιρετικήν υπομονήν μας εις το θέλημά Του, που εκπροσωπεί ο πόνος.

Συγκέντρωσε, παιδί μου, τας ψυχικάς δυνάμεις, όταν πονάς και προσπάθησε να εννοήσεις τον σκοπόν του πόνου, που δι’ αυτού ο Θεός σου ανοίγει τον ουρανόν. Θαρρείς πως εκείνος που αριθμεί τας τρίχας της κεφαλής δεν γνωρίζει το μέτρον του πόνου σου; Ναι, το γνωρίζει. Λοιπόν αναπαύου εμπιστευτικά εις τον ουράνιον Πατέρα μας. Μην αποκάμεις. Μαζί με τον Χριστόν μας, θα τα περάσεις όλα, καθώς θα γίνεις και κληρονόμος Του, εις την άπειρον περιουσίαν του κοινού Πατρός ημών Θεού. Αμήν.

γέροντας Εφραίμ ο εν Αριζόνα, Πατρικαί νουθεσίαι

Αποδελτίωση: Χαρμολύπη (27/6/2010)

Κάθε θλίψη είναι θεία επίσκεψη

Η θλίψις είναι όργανον, εργαλείον, το οποίον κρατεί ο Θεός εις το χέρι Του, και Αυτός μόνος το εργάζεται, καθώς Του υπαγορεύει η άπειρος σοφία Του. Εις τον κάθε άνθρωπον διαφοροτρόπως
το εργάζεται, αναλόγως της ανάγκης που έχει έκαστος. Η θλίψις με την ποικιλομορφία της εξαγνίζει και αγιάζει τον άνθρωπον εκείνον, που με σοφίαν και γνώσιν την δέχεται. Δηλαδή κάθε θλίψις του χριστιανού είναι θεία επίσκεψις έχουσα σκοπόν την σωτηρίαν αυτού και την αποστέλλει η γλυκυτάτη δεξιά του ουρανίου μας Πατρός, αν και απαρέσκεται η φύσις μας εις την τοιαύτην, καθώς και τα πικρά φάρμακα απαρέσκουν εις τον ασθενούντα. Εάν η θλίψις δεν έχει καμμίαν σχέσιν με ημάς, πάντως θα είχαμε την μοίραν του εωσφόρου, διότι και εκείνος ευρισκόμενος εις το ύψος της δόξης και της αναπαύσεως, ελησμόνησε την μεγαλειότητα του Θεού και την εαυτού σμικρότητα και αδυναμίαν, «στήσω τον θρόνον μου επί των νεφελών και έσομαι όμοιος τω Υψίστω».

Και ταύτα διανοηθέντα, κάτω τον έρριψεν ο Θεός, και ο πρώτος ανατέλλων φωτεινότατος άγγελος, γέγονε δαίμων, Σατανάς, διάβολος, το βρομερώτερον εκ των δημιουργημάτων του Θεού, ουχί τη φύσει, διότι ο Θεός όλα λίαν καλά τα εποίησεν, αλλά τη προαιρέσει πονηρός και αντάρτης! Ο διάβολος διασπείρει μέσα εις τας οικογενείας την μεμψιμοιρίαν, την απαρέσκειαν, την ζήλειαν, την ισχυρογνωμοσύνην, κ.λ.π. και ούτω υπάρχει εις πολλάς οικογενείας ένα πρόσωπον, που θα διαταράσση την ειρήνην, την γαλήνην και την χαράν της οικογενείας.

Αυτή η κακή σπορά δεν έλειψε και μέσα εις την του Κυρίου ιεράν οικογένειαν, όπου είχε δημιουργήσει επί της γης δια την μέλλουσαν σωτηρίαν, δηλαδή εν μέσω των ιερών μαθητών Του, ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, σπόρος θεοκτόνος!

Ο διάβολος σπείρει τον σπόρον εν μέσω του σίτου, και εις τας συνοδείας των μοναχών το τοιούτον υπάρχει, όχι ότι το πρόσωπον αυτό είναι κακόν, αλλά έχοντας τας αδυναμίας αυτάς, μεμψιμοιρίαν, ζήλειαν κ.λ.π., γίνεται ένα όργανον, διά να διαταράσση την ειρήνην και ησυχίαν των άλλων.

Όλα αυτά μαρτυρούν ότι είμεθα εξόριστοι της αληθινής πατρίδος μας, ευρισκόμενοι εις τα σωφρονιστήρια, ένθα εξασκείται η παιδεία Κυρίου, και όσοι ευρεθούν διά της παιδείας ευδόκιμοι, εισάγονται πάλιν εις την ουράνιον κληρονομίαν λαμβάνοντες και πάλιν την χαθείσαν υιοθεσίαν των, άξιοι να κληρονομήσουν τον Θεόν. Όσοι μείνουν απαίδευτοι, ως εγώ, και δεν αναγνωρίζουν την παιδείαν, αλλά διά των έργων των αναδειχθούν νόθοι, αποδιώκονται ως ανάξιοι της υιοθεσίας, εις ην απέβλεπεν η παιδεία Κυρίου και καταδικάζονται. Ο αγαθός Θεός και Πατήρ ημών να μας αξιώση μετά των ευδοκίμων, των λαβόντων την υιοθεσίαν, εις αιώνας αιώνων. Αμήν.

γέροντας Εφραίμ ο εν Αριζόνα, Πατρικαί νουθεσίαι
Αποδελτίωση: Χαρμολύπη (27/6/2010)