Όπως θα προσευχόσουν για σένα

Όταν συγκινείσαι από τα βάσανα και την ψυχική ταλαιπωρία των άλλων και παρακινείσαι να κάνεις προσευχή γι' αυτούς με «καρδίαν συντετριμμένην», να ζητάς να τους ελεήσει ο Θεός και να συγχωρήσει τις αμαρτίες τους, όπως θα προσευχόσουν και για τις δικές σου αμαρτίες. Δηλαδή να δέεσαι στον Θεό με δάκρυα. Να προσευχηθείς για τη σωτηρία τους όπως θα προσευχόσουν για τη δική σου σωτηρία. Αν το κατορθώσεις αυτό και το συνηθίσεις, θα λάβεις από το Θεό πολλά πνευματικά χαρίσματα, τα δώρα του Αγίου Πνεύματος, που αγαπά την ψυχή και θέλει τη σωτηρία των άλλων. Το ίδιο το Αγίο Πνεύμα θέλει να μας σώσει με κάθε δυνατό τρόπο, αρκεί εμείς να μην Του εναντιωθούμε, να μη σκληρύνουμε τις καρδιές μας. «Τὸ Πνεῦμα ὑπερεντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις» (Ρωμ. η' 26). 

Πηγή: Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης, Η εν Χριστώ ζωή μου 

Αποδελτίωση: Ορθόδοξο Ιστολόγιο Επαρχίας Αμμοχώστου (29/9/2009)

Παρακαλώ σε, Παρθένε, βοήθησόν μοι εν τάχει...

 Εξαποστειλάρια. Ήχος γ'.

Απόστολοι εκ περάτων,
συναθροισθέντες ενθάδε,
Γεσθημανή τω χωρίω,
κηδεύσατέ μου το σώμα∙
και συ Υιέ και Θεέ μου,
παράλαβέ μου το πνεύμα.

Ο γλυκασμός των αγγέλων,
των θλιβομένων η χαρά,
Χριστιανών η προστάτις,
Παρθένε μήτηρ Κυρίου,
αντιλαβού μου και ρύσαι
των αιωνίων βασάνων.

Και σε μεσίτριαν έχω,
προς τον φιλάνθρωπον Θεόν,
μή μου ελέγξη τας πράξεις,
ενώπιον των Αγγέλων∙
παρακαλώ σε, Παρθένε,
βοήθησόν μοι εν τάχει.

Χρυσοπλοκώτατε πύργε,
και δωδεκάτειχε πόλις,
ηλιοστάλαχτε θρόνε,
καθέρδα του Βασίλεως,
ακατανόητον θαύμα∙
πως γαλουχείς τον Δεσπότην.

Επιθυμώ Παναγία ,
τα κάλλη του Παραδείσου,
τον μυρισμόν και τα άνθη,
και την τερπνήν ευωδίαν,
και τας ωδάς των Αγγέλων,
όταν υμνούν τον Υιόν Σου...

Οι παρακλητικοί κανόνες εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον, εκδ. Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού, 2008, σ.49-50.