Να μη σας προφθάσει οργισμένους!

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ

Θέλεις να μάθεις τη σημασία της αρετής; Τα εξής παραγγέλλει ο Θεός στους ανθρώπους: «Κανείς από σας ας μη διατηρεί στην καρδιά του κακία για τον αδελφό του» και «κανείς ας μη συλλογίζεται την κακίαν του άλλου».

Βλέπεις; Δεν λέει μόνο, συγχώρεσε το κακό του άλλου, αλλά μην το έχεις ούτε στη σκέψη σου, μη το συλλογίζεσαι, άφησε όλη την οργή, εξαφάνισε την πληγή. Νομίζεις, βεβαίως, ότι με την εκδικητικότητα τιμωρείς εκείνον που σε έβλαψε. Γιατί εσύ ο ίδιος σαν άλλο δήμιο εγκατέστησες μέσα σου το θυμό και καταξεσκίζεις τα ίδια σου τα σπλάχνα.

Έχεις αδικηθεί πολύ και στερήθηκες πολλά εξαιτίας κάποιου, κακολογήθηκες και ζημιώθηκες σε πολλά σοβαρά θέματά σου και γι αυτό θέλεις να δεις να τιμωρείται ο αδελφός σου; Και εδώ πάλι σου είναι χρήσιμο να τον συγχωρήσεις.

Γιατί, εάν θελήσεις, εσύ ο ίδιος να εκδικηθείς και να επιτεθείς εναντίον του είτε με τα λόγια σου, είτε με κάποια ενέργειά σου, η με την κατάρα σου, ο Θεός όχι μόνο δεν θα επέμβει κατ' αυτού -εφόσον εσύ ανέλαβες την τιμωρία του- αλλά επιπλέον θα σε τιμωρήσει ως θεομάχο.

Άφησε τα πράγματα στο Θεό. Αυτός θα τα τακτοποιήσει πολύ καλύτερα απ' ό,τι εσύ θέλεις. Σε σένα έδωσε μόνο την εντολή να προσεύχεσαι για τον άνθρωπο που σε λύπησε...

Εμάλωσες με κάποιον και κρατάς μέσα σου κακία. Μην προσέλθεις στη Θεία Κοινωνία!

Θέλεις να προσέλθεις; Συμφιλιώσου πρώτα και τότε να έλθεις να εγγίσεις τα Άχραντα Μυστήρια!

Αυτά δεν τα λέγω εγώ, αλλά ο ίδιος ο Κύριος. Αυτός για να σε συμφιλιώσει με τον Πατέρα, δεν αρνήθηκε ούτε να σφαγιασθεί, ούτε το αίμα Του να χύσει. Και συ, για να συμφιλιωθείς με τον συνάνθρωπό σου, ούτε μια λέξη δεν καταδέχεσαι να βγάλεις από το στόμα σου; Και διστάζεις να τρέξεις πρώτος;

Άκουσε τι λέει για όσους κρατούν τη στάση αυτή: «Αν προσφέρεις το δώρο σου στο θυσιαστήριο και εκεί θυμηθείς ότι ο αδελφός σου έχει κάτι εναντίον σου... πήγαινε πρώτα να συμφιλιωθείς με τον αδερφό σου».

Αν έβλεπες ένα μέλος του σώματός σου αποκομμένο, δεν θα έκανες τα πάντα για να το ενώσεις με το σώμα σου; Αυτό κάνε και για τους αδελφούς σου. Όταν τους δεις να έχουν αποκοπεί από την αγάπη σου, τρέξε γρήγορα και περιμάζεψέ τους. Μην περιμένεις εκείνους να έλθουν, σπεύσε εσύ πρώτος, για να λάβεις τα βραβεία!

Ένα μόνο εχθρό διαταχθήκαμε να έχουμε, τον διάβολο. Με αυτόν να μη συμφιλιωθείς ποτέ, προς τον αδελφό σου όμως ποτέ να μην έχεις βαριά καρδιά.

Κι αν ακόμη συμβεί κάποια μικροψυχία, ας είναι παροδική, ας μην υπερβαίνει το διάστημα της ημέρας.

«Η δύση του ηλίου να μη σας προφθάσει οργισμένους», λέει ο Απόστολος.

«... Άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών».

Βλέπεις; Ο Θεός εσέ τον ίδιο έκανε κριτή της συγχωρήσεως των αμαρτημάτων σου.

Αν συγχωρήσεις λίγα, λίγα θα σου συγχωρηθούν.

Αν συγχωρήσεις πολλά, θα σου συγχωρηθούν πολλά. Αν τα συγχωρήσείς με ειλικρίνεια και με όλη σου την καρδιά, με τον ίδιο τρόπο θα συγχωρήσει και τα δικά σου ο Θεός.

Αν, μετά τη συγχώρηση, κάνεις και φίλο σου τον εχθρό σου, έτσι θα διάκειται και ο Θεός απέναντί σου.

Ποίας, λοιπόν, τιμωρίας δεν είναι άξιος εκείνος, που ενώ πρόκειται να κερδίσει δέκα χιλιάδες τάλαντα, εάν χάσει εκατό μόνο δηνάρια, ούτε και τα λίγα και μικρά δεν συγχωρεί, αλλά στρέφει εναντίον σου τα ίδια τα λόγια της προσευχής;

Γιατί όταν λες στο Θεό «συγχώρεσέ μας όπως και εμείς συγχωρούμε τους εχθρούς μας» και κατόπιν εσύ δεν συγχωρείς, για τίποτε άλλο δεν παρακαλείς το Θεό, παρά να σε στερήσει από κάθε απολογία και συγγνώμη...

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Αποδελτίωση: Ψήγματα Ορθοδοξίας (13/1/2011)

Χωρίς να σχεδιάζουμε!

Κάποιες στιγμές, αφήνοντας πίσω σου το σήμερα, ταξιδεύεις με ταχύτητα μεγάλη και φτάνεις στο αύριο. Αρχίζει η σκέψη να χαράζει γραμμές και να τις σβήνει και πάλι να τις χαράζει... Είναι τότε που κάνεις σχέδια... κι έρχεται η καρδιά και χρωματίζει με χρώματα έντονα ή απαλά. Τα βλέπεις και χαίρεσαι για τα σχέδιά σου... Η χαρά της προσμονής, πριν τη χαρά της πραγματοποίησής τους, λέγεται ελπίδα. Μ' αυτήν στήριγμα και παρηγοριά, βαδίζεις τον μακρύ κάποτε δρόμο που φέρνει απ' το όνειρο στην πραγματικότητα.

Κι όταν φθάσεις εκεί, όταν το μέλλον γίνει παρόν και το αύριο σήμερα, η χαρά σου ίσως να μεσουρανεί στην ψυχή σου και να φωτίζει το πρόσωπό σου. Ίσως όμως και να έχει χαθεί πίσω από τα σκοτεινά σύννεφα της θλίψης ή της οργής γιατί τα σχέδιά σου δεν είναι αυτά που έφτειαξες... «Κάποιο χέρι πρόσθεσε γραμμές κι έσβησε άλλες... σχεδίασε σύννεφα κι έσβησε χαμόγελα».

Ποιος και γιατί μας αλλάζει τα σχέδια;

«Το χέρι του Θεού, για το καλό σου» ακούς να σου λέμε τέτοιες στιγμές κι η φράση σού φαίνεται κοινότυπη ή σ' ενοχλεί. Κάποτε όμως μπορεί και να σε γεμίζει με μια γλυκιά προσμονή για ό,τι ετοιμάζει ο Πατέρας, που δεν θέλει μόνο να ζήσουμε ωραία τα πολλά ή λίγα χρόνια μας, αλλά θέλει να ζήσουμε αιώνια. Έχει γι' αυτό φτειάξει προσωπικό σχέδιο σωτηρίας του καθενός μας.

Ο Θεός θέλει όλοι να σωθούν. Και θα σωθούν αν γνωρίσουν την αλήθεια για Εκείνον και τον εαυτό τους, αν συνειδητοποιήσουν το μεγαλείο Του και τη μικρότητά τους, αν νιώσουν την ένδειά τους και την ανάγκη Του. Γι' αυτό επεμβαίνει στα σχέδιά μας, σβήνει γραμμές και προσθέτει σκιές... Πότε;

Πότε και πώς αλλάζουν τα σχέδιά μας;

* Όταν «δεν είναι καλά». Όπως έγινε με τον ανυπάκουο προφήτη Ιωνά, που αρνήθηκε το κήρυγμα της σωτηρίας στη Νινευΐ και κατέστρωσε σχέδιο φυγής «εις Θαρσίς εκ προσώπου Κυρίου». Επιβιβάστηκε σε πλοίο, με προορισμό την Ισπανία, για να απομακρυνθεί από τα Ιεροσόλυμα, όπου κυρίως φανερωνόταν η δόξα και το μεγαλείο του Θεού. Μεσοπέλαγα η τρικυμία τού άλλαξε τα σχέδια. Μέσα στον βυθό του ωκεανού, μέσα στην κοιλιά του κήτους, μέσα στη μεγάλη θλίψη του «εβόησε προς Κύριον τον Θεόν του». Αναζήτησε και συνάντησε τον Θεό και μαζί Του πορεύθηκε μετανοημένος να κηρύξει στη Νινευΐ.

* Και όταν όμως φαίνονται καλά, μπορεί ν' αλλάζουν τα σχέδιά μας. Ο Απ. Παύλος άδικα φυλακισμένος στην Καισάρεια ζητάει να κάνει έφεση στον Καίσαρα και να δικαστεί στη Ρώμη ως Ρωμαίος πολίτης. Το πλοίο που μαζί με άλλους κρατούμενους τον μεταφέρει, ναυαγεί στη Μάλτα. Οι φοβερές περιπέτειες του Αποστόλου γίνονται αφορμή να ζήσουν τη θαυματουργική δύναμη του αληθινού Θεού κι άλλοι άνθρωποι.

* Απρόβλεπτα γεγονότα, ασθένειες, θάνατοι... φέρνουν αλλαγές στα σχέδιά μας... και κάτι καλό ετοιμάζουν για μας και για τους άλλους...

Ο Ιωάννης, γυιος του άρχοντα Επιφανίου από την Κύπρο, στα χρόνια του Ηρακλείου, ξεκίνησε τη ζωή του δημιουργώντας μια καλή οικογένεια. Σε λίγα χρόνια βρέθηκε ολομόναχος. Γυναίκα, παιδιά, όλοι στον ουρανό. Στη γη, δικοί του πια όλοι οι αναγκεμένοι άνθρωποι... οι κύριοί του, όπως τους αποκαλούσε, υπηρετώντας την κάθε τους ανάγκη, όταν ο λαός της Αλεξάνδρειας τον θέλησε Πατριάρχη. Να το 'χε ποτέ φανταστεί πως θα γινόταν ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας;

* Τα ανθρώπινα σχέδια επηρεάζουν κι οι επιλογές ή αποφάσεις των άλλων. Όπως αυτή του εικονομάχου Θεοφίλου, που προτίμησε για σύζυγό του τη συνεσταλμένη και ήπια Θεοδώρα, από τη δυναμική και ετοιμόλογη Κασσία. Έτσι απέκτησε η Εκκλησία του Χριστού τη λόγια ποιήτρια Κασσιανή Μοναχή και απόλαυσε την οριστική αναστήλωση των ιερών εικόνων από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα.

* Είναι και φορές που ο Θεός ζητάει σε κάποιους, λίγους, εκλεκτούς να σβήσουν οι ίδιοι τα σχέδιά τους, κάποτε με το αίμα της καρδιάς τους...

Ο γέροντας Αβραάμ βλέπει με θαυματουργικό τρόπο την υπόσχεση του Θεού να πραγματοποιείται. Μαζί με το αγαπημένο αγόρι του μεγαλώνει κι η χαρά του κι η ελπίδα του. Δε διστάζει όμως με τα τρεμάμενα, γέρικα χέρια του -πόσες φορές θα τα 'χε σηκώσει σε ικεσία γι' αυτό το παιδί!- να σηκώσει το μαχαίρι για να τα θυσιάσει όλα μαζί με τον Ισαάκ του. Η πιστότητα κι η υπακοή του που θαυματουργούν, φανερώνουν τη δύναμη του πιστού ανθρώπου και την παντοδυναμία του αγαθού Θεού. Λάμπουν μέσ' τους αιώνες και στηρίζουν.

Μπορεί να καταλαβαίνεις πως η αλλαγή των σχεδίων υπηρετεί το σχέδιο του Θεού για μας και για τους άλλους. Είναι όμως λογικό να ρωτάς: Δεν δεσμεύεται έτσι η ελευθερία μου;

Κι αν τελικά δεν είμαστε ελεύθεροι, γιατί να κάνουμε σχέδια...;

Κι αν είμαστε ελεύθεροι, πώς να σχεδιάζουμε χωρίς να χρειαζόμαστε ή να φοβόμαστε τις «διορθώσεις» της σοφής αγάπης του Θεού;

Θα συνεχίσουμε τον συμπροβληματισμό μας, χωρίς να σχεδιάσουμε... το πότε...

Κι ας ησυχάζουμε «ειπόντες το θέλημα του Κυρίου γινέσθω».

Μ.

Πηγή: περιοδ. Προς την νίκη, Σεπτέμβριος 2011, τεύχ. 739, σελ. 296-297.

Υ/γ. Καλό στάδιο σε όλους μας!

Το θαύμα της Σπιναλόγκας

[...] Συνήθως λένε πως ο Θεός οργίζεται με τους ανθρώπους. Στη Σπιναλόγκα όμως για χρόνια ένιωθες πως συνέβαινε τ' αντίθετο. Οι Χανσενικοί ήταν οργισμένοι με τον Θεό. Ένας Γεραπετρίτης παπάς τόλμησε να τους επισκεφθεί και να λειτουργήσει στον Άγιο Παντελεήμονα, που υπήρχε και ρήμαζε στο νησί συντροφιά με τους νέους του κατοίκους. Λένε πως στην πρώτη λειτουργία δεν πάτησε ψυχή. Οι λεπροί άκουγαν πεισμωμένοι από τα κελιά τους την ψαλμωδία, κι άλλοτε την σκέπαζαν με τα βογκητά τους κι άλλοτε με τις κατάρες τους. Ο ιερέας όμως ξαναπήγε. Στη δεύτερη τούτη επίσκεψη ένας από τους ασθενείς πρόβαλε θαρρετά στο κατώφλι του ναού. 

- Παπά, θα κάτσω στην λειτουργία σου μ' έναν όρο όμως. Στο τέλος θα με κοινωνήσεις. Κι αν ο Θεός σου είναι τόσο παντοδύναμος, εσύ μετά θα κάμεις την κατάλυση και δεν θα φοβηθείς τη λέπρα μου. 

Ο ιερέας έγνευσε συγκαταβατικά.

Στα κοντινά κελιά ακούστηκε η κουβέντα κι άρχισαν να μαζεύονται διάφοροι στο πλάι του ναού, εκεί που ήταν ένα μικρό χάλασμα, με λιγοστή θέα στο ιερό. Παραμόνευσαν οι Χανσενικοί στο τέλος της λειτουργίας κι είδαν τον Παπά δακρυσμένο και γονατιστό στην Αγία Τράπεζα να κάνει την κατάλυση.

Πέρασε μήνας. Οι Χανσενικοί τον περίμεναν. Πίστευαν πως θα 'ρθει τούτη τη φορά ως ασθενής κι όχι ως ιερέας.

Όμως ο παπάς επέστρεψε υγιής και ροδαλός κι άρχισε με ηθικό αναπτερωμένο να χτυπά την καμπάνα του παλιού ναΐσκου. Έκτοτε και για δέκα τουλάχιστον χρόνια η Σπιναλόγκα είχε τον ιερέα της. Οι Χανσενικοί αναστύλωσαν μόνοι τους της εκκλησία και συνάμα αναστύλωσαν και την πίστη τους. Κοινωνούσαν τακτικά και πάντα κρυφοκοίταζαν τον παπά τους την ώρα της κατάλυσης, για να βεβαιωθούν πως το «θαύμα της Σπιναλόγκας» συνέβαινε ξανά και ξανά. [...]

Πηγή: ιστολόγιο Οίστρος - με τη διάθεση της... στιγμής (21.5.2010)